انساني كه در زيست‌سپهر نقش تعيين‌كننده‌اي يافته است؛ لاجرم،‌ مسئوليت بيشتري نيز در تكامل و بهبود آن احساس خواهد كرد. بايستي مفهوم حفاظت از طبيعت در اذهان مردم، به درستي جاي گرفته و اهميت اين موضوع از طريق آموزش و پرورش، براي آنان به خوبي تفهيم شود تا در رابطه‌ي خود با طبيعت ملزم به رعايت آن اصولي شوند كه توانايي‌هاي طبيعت را در درازمدت خدشه‌دار ننمايد؛ اصولي كه با رعايت دقيق آنها، نه‌تنها اين امكان فراهم مي‌شود تا مردم مزه‌ي انتفاع و بهره‌وري پايدار از ميراث‌هاي طبيعي را بچشند؛ بلكه در همان حال، پاسدارِ اين سرمايه‌هاي ژنتيكي نيز باشند.
براي دستيابي به چنين هدفي، چاره‌اي نيست، جز آنكه مفهوم حفاظت در رابطه با آداب و رسوم، فرهنگ و نيز پيوندهاي ديرينه‌ي انسان و محيط طبيعي در هر خطه و فرهنگ و قوميتي در نظر گرفته شود. در برنامه‌ريزي‌ها بايد از عوامل فرهنگي، سياسي، اجتماعي، اقتصادي و بوم‌شناختي، ارزيابي دقيقي به عمل آيد و در جريان حفاظت از محيط‌زيست، بايد نيازهاي مردم محلي چه در كوتاه‌مدت و چه در درازمدت در نظر گرفته شوند. همچنين بايد كلاس‌هاي آموزشي متناسب و درخوري براي ائمه جمعه و جماعات و مسئولين استاني برگزار كرد تا در آنها اين آقايان مسئول دريابند كه اولاً محيط زيست مهم است و حفاظت از آنها را نبايد توطئه غرب پنداشت و ثانياً با اعمال چند روش ساده مي‌توانيد از قدرت اجتماعي و تأثير كلامتان براي افزايش احترام و عشق به طبيعت در بين مردم شهر و روستاي محل اقامتتان بهره گيريد.
يا علي.

کنفرانس جهاني تغييرات آب و هوا يکي از بزرگترين گردهمايي هاي کشورها به منظور تصميم گيري در زمينه پديده گرمايش زمين و تغيير آب و هوا بوده است.
اين کنفرانس با حضور نمايندگان بيش از 190 کشور جهان در جزيره بالي اندونزي برگزار شد تا کشورها درباره يافتن راه هاي مبارزه با پديده گرمايش زمين و تغيير آب و هواي آن مذاکره کنند؛ چرا که گرمايش زمين پديده اي است که امروزه تمام اجزاي کره زمين را درگير کرده است.
کنفرانس جهاني تغييرات آب و هوا در حالي برگزار شد که توليد کنندگان اصلي گازهاي گلخانه اي مانند امريکا از پيوستن به پروتکل کيوتو امتناع مي کردند.
دراين کنفرانس نمايندگان دولت هاي شرکت کننده بعد از چندين روز مشاجره به توافقي براي کنترل تغييرات آب و هوايي دست يافتند و شرکت کنندگان درباره اين که چه پيماني بايد جايگزين معاهده جهاني کيوتو شود، گفتگو کردند.
تصويب نقشه راه بالي يکي از توافقات غير منتظره کشورها در اين کنفرانس بود، به طوري که نمايندگان امريکا چند دقيقه قبل از اعلام پذيرش اين توافقنامه اعلام کرده بودند با اين توافق مخالفت خواهند کرد.
بر اين اساس اين نقشه آغازگر يک روند مذاکرات دو ساله است که براي تعيين اهداف جديدي براي ميزان کاهش گازهاي گلخانه اي که جانشين اهداف تعيين شده در پروتکل کيوتو بوده ، طراحي شده است زيرا امريکايي ها خواهان آن بودند که در اين توافقنامه تعهدات بيشتري از کشورهاي در حال توسعه خواسته شود.
موافقت امريکا با اين پيش نويس بعد از آن اتفاق افتادکه اتحاديه اروپايي نيز از اين پيشنهاد حمايت کرد و امريکا عملا در مخالفت تنها ماند. به نظر مي رسد دولت امريکا نمي خواسته تقصير نرسيدن به هيچ گونه توافقي در اجلاس بالي به گردن اين کشور انداخته شود که به اين ترتيب اعلام موافقت امريکابا فريادهاي شادي نمايندگان ديگر کشورها همراه بود.
در اين اجلاس بان کي مون ، دبير کل سازمان ملل نيز براي حضور در آخرين روز اجلاس به بالي آمد. او گفت از پيشرفت هاي بسيار اندکي که در 12 روز اجلاس حاصل شده ، نااميد شده است و از نمايندگان کشورها خواست «به خاطر بشريت» به توافق برسند. کشورهاي اروپايي در ابتدا مي خواستند ميزان گازهاي گلخانه اي جو بين 25 تا 40 درصد کاهش يابد. اما هيات امريکايي در کنفرانس بالي با تعيين هر گونه هدف دقيق و اجباري جهاني براي کاهش گازهاي گلخانه اي که به گرمايش زمين منجر مي شوند، مخالفت کرد و کشورهاي اروپايي نيز در نهايت با اين خواسته امريکا کنار آمدند. گروه هاي طرفدار محيط زيست بشدت با اين اقدام که به اصرار امريکا انجام شده مخالف هستند و آن را اقدامي براي تضعيف مذاکرات مي دانند. کنفرانس بالي بيش از حد انتظار به درازا کشيد، اما امريکا بالاخره کوتاه آمد و حاضران بر سر ادامه مذاکره درباره پيمان نامه تازه حفاظت از جو به توافق رسيدند و در بيانيه پاياني بر لزوم کاهش گازهاي گلخانه اي تاکيد شد.
همچنين به دليل مشاجرات نمايندگان کشورهاي حاضر در کنفرانس بالي بر سر متن بيانيه پاياني ، اين نشست که در حقيقت مي بايست روز جمعه 14 دسامبر به کار خود پايان دهد، تا صبحگاه روز شنبه 15 دسامبر به درازا کشيد. برخلاف خواست اتحاديه اروپايي و کشورهاي در حال توسعه ، در بيانيه پاياني ، سخني از حد کاهش انتشار گازهاي گلخانه اي در جو به ميان نيامده است.
کشورهاي شرکت کننده تنها تصديق کرده اند که «کاهش انتشار گازهاي گلخانه اي در جو امري اجتناب ناپذير» براي رسيدن به هدف مبارزه با تغييرات جوي است.
پاسي از شب گذشته ، درست هنگامي که گمان مي رفت همه کشورها بر سر متن بيانيه پاياني به توافق رسيده اند، نمايندگان هند خواستار تغيير در يک پاراگراف اين بيانيه شدند. طبق تغيير پيشنهادي از سوي هند، کشورهاي صنعتي «موظف» به حمايت از کشورهاي در حال توسعه از طريق تامين فناوري مورد نياز و کمک هاي مالي به اين کشورها مي شدند.
به دنبال آن پيشنهاد هند با مخالفت بسياري از جمله وزير محيط زيست هلند روبرو شد. او اين پيشنهاد را «غيرقابل قبول» خواند. اين پيشنهاد کنفرانس را تا ساعات آغازين روز شنبه به خود مشغول کرد، با وجود مخالفت ها، در ميان فرياد شادي کشورهاي موافق ، رئيس دوره اي اتحاديه اروپايي ، با پيشنهاد هند موافقت کرد. اما هيات امريکايي بلافاصله اعلام کرد با اين پيشنهاد مخالف است ، اما اين سرزنش نمايندگان کشورهاي ديگر را براي امريکايي ها به همراه داشت که بالاخره امريکا هم با بيانيه پاياني موافقت کرد. بان کي مون ، دبيرکل سازمان ملل روز شنبه 15 دسامبر، از کشورهاي حاضر خواست بدون رسيدن به توافق نشست بالي را ترک نگويند. سرپرست هيات امريکايي حاضر در کنفرانس ، پاولا دوبريانسکي (Paula Dobriansky) ساعاتي مانده به پايان اجلاس «براي پيشرفت مذاکرات» اعتراض خود به متن پاياني را پس گرفت. سرپرست هيات امريکايي گفت که با گذشت تقريبا 20 ساعت از زمان اوليه در نظر گرفته شده براي پايان کنفرانس ، امريکا ديگر نمي خواهد مانعي در راه رسيدن به توافق باشد. نمايندگان 190 کشور جهان از 12 دسامبر در بالي گرد هم آمدند تا در چارچوب کنفرانس بين المللي جوي ، درباره توافقنامه اي جديد که قرار است در سال 2012 جايگزين پيمان کيوتو شود، مذاکره کنند. تنظيم و تهيه اين توافقنامه جوي بايد تا سال 2009 به پايان رسيده باشد.

    امروز بعد از حدود یک ساعت فشردگی در جمعیت بسیار پر شور وارد سالن شهید چمران دانشکده فنی شدیم؛فشار جمعیت به حدی بود که  عده زیادی در حال فریاد زدن در اثر فشارهای وارده و بعضی از دختر ها  در حال گریه بودند و حتی یکی دو نفر غش کردند و بعضی ها مرگ را جلوی چشمشون دیدن ؛خیلی ها از جمله ما وحشت کرده بودیم و فقط میخواستیم هر طور شده از جمعیت خلاص شده و برگردیم ولی فشار جمعیت اجازه هیچ حرکتی جز رفتن به طرف در ورودی نمیداد ؛ جمعیت شبیه امواج سونامی –دو سه نفر روی هم-وارد سالن میشد به طوری که کیف ها وکفش و کاپشن  بسیاری از دانشجویان از دستشان ول و زیر پای ملت  له شده بود. مجری حدود بیست دقیقه مشغول داد زدن بود و التماس میکرد که به خاطر خاتمی افراد دم در سالن را ترک کنند و خاتمی را از ال سی دی های راهرو تماشا کنند ولی هیچ کس توان حرکت در جهت مخالف را نداشت ؛  افرادی که روی هم؛داشتند به زور وارد سالن میشدند فقط سعی میکردند که زیر بقیه دانشجو ها بتوانند نفس بکشند؛ و حتی نزدیک بود برنامه به علت بی نظمی زیاد لغو گردد.خلاصه با هزار بدبختی و راه رفتن روی سر دانشجوهای بدبختی که نشسته بودند و دسته صندلی ها  ؛ هر کس یه کنجی برای نشستن پیدا کرد ؛ و سالن اندکی ارام شد.ولی باز هم هوای سالن به شدت گرفته و گرم بود ؛ و اگر کنترل انتظامات سالن نبود هر لحظه امکان داشت دوباره جهنم چند دقیقه قبل تکرار شود ولی خوشبختانه شرایط کنترل شد . سپس کلیپی در مورد خاتمی پخش شد که با تشویق شدید دانشجوها همراه بود و قسمتهایی از سخنرانی خاتمی را در شانزدهم آذر هزار و سیصد و هشتاد و سه با شرایط امروز مقایسه میکرد . بالاخره به علت گرما و گرفتگی هوا تصمیم گرفتم از خیر دیدن خاتمی بگذرم و لحظه ای سالن را ترک کنم وقتی از در پایینی با زور زیاد خارج شدم ، یک جریان جمعیتی جام را گرفت و دیگه برگشتن به جایی که نشسته بودم ممکن نبود.....

امشب منتظر دیدن گزارش تحریف شده از تلویزیون و مخصوصا بیست و سی بودم ولی تو تنها خبری-بیست و سی- که امید داشتم صحنه هایی از جلسه را پخش کنه ،هیچ فیلمی از جلسه پخش نشد و صرفا عکسی از جلسه با یه توضیح کوتاه پخش شد "... چون دوربین به داخل سالن راه ندادند ، ما هم تصویری از جلسه نداریم" ، درست میگفت ، صدا وسیما به جلسه امروز دعوت نشده بود و  فقط دوربینهای خصوصی انجمن اسلامی مشغول فیلمبرداری بودند...

ماجرا ازاین قرار بود :  بعد از در آمدن از سالن در حالی که بقیه درهای ورودی بسته بود ، دیدم که خبرنگار و فیلمبردار صداوسیما در حال صحبت با مسئول جلسه و دانشجویان انجمن اسلامی بودند و با زور خواهان ورود به سالن بودند ولی مسئولین جلسه مانع میشدند.فیلمبردار صداسیما طلبکارانه میخواست وارد سالن شود ولی انجمنی ها میگفتند چه کسی شما را دعوت کرده که به اینجا آمده اید؟ کم کم صداهاشون بالاتر رفت ؛ولی صدا سیمایی ها از رو نمیرفتند؛ خلاصه کار به مرحله  دعوا کشید ؛ و اگه بقیه اونها را جدا نمیکردن کار به زد و خورد میکشید.بعد از جدا شدن؛ صداسیماییها یه گوشه وایسادن و تو فکر بودن که چی کار کنن ولی کسی تحویلشون نگرفت! خلاصه تصمیم گرفتن بیان و از راه دور و از بیرون تالار  یه تصویر از خاتمی بگیرن ؛ دوربینشون را کلی تنظیم  کردن که زوم کنن رو خاتمی ، ولی وقتی دانشجو های دم در این صحنه را دیدن فوری عکسهایی که از خاتمی دستشون بود را جلوی در گرفتن که دوربین نتونه داخل تالار را ببینه! (تصویر زیر- این اتفاقات در بیرون تالار (قسمت منتهی به خیابان شانزده اذر)افتاد و به جز معدود کسانی که در آن لحظه بیرون تالار بودند کسی این وقایع را ندید )

 

خلاصه با دیدن این صحنه خیلی حال کردم ، اولی باری بود که میدیدم که چقدر راحت میشه صداسیما را تحریم خبری کرد ، بعد از این کار بالاخره چون دیدن دیگه هیچ کاری نمیتونن بکنن از رو رفتن و رفتن یه گوشه وایسادن ! این در حالی بود که خبرنگار های روزنامه ها مثل اعتماد ملی  وخبرگزاری ها میتونستن وارد تالار بشن ولی فیلم بردار صداسیما نمیتونست! بعد از خروج خاتمی هم دوربینهای صدا سیما در خیابان به سمت خاتمی هجوم آوردن که باهاش مصاحبه کنن ، ولی موفق به مصاحبه نشدند و خاتمی سوار ماشینش شد و رفت!

امر به معروف يك راننده پيكان!
ادامه مطلب