يك هفته است از مرگ دكتر قيصر امين پور مي گذرد .واين داغ جانسوز را بر تمام عاشقان ادبيات ايران نهاد و رفت و  چه زيبا رفت شاهد مثال اين داغ را ميتوان تشيع جنازه با شكوه در دانشگاه  تهران ديد كه به اعتراف اساتيد دانشكده ادبيات تا به امروز دانشجويان اين دانشگاه براي استادي تشييع جنازه به اين باشكوهي برگزار نكرده بودند كه دانشجويان را به اين اندازه ناراحت و گريان كرده باشد .

او  كه با يك نسيم آرام آمد و با طوفان سهمگيني رفت   ساعد باقري كه  جريان مرگ واطلاع يافتن  وي از مرگ قيصر را در برنامه شبانگاهي راديو پيام (دوشنبه شب 14 آبان  ) اينگونه بيان كرد : زماني كه شب حدود  دو نصف شب به اون زنگ زدند قبل از زنگ خوردن تلفن احساس كردم كه زلزله آمده آري قيصر با يك زلزله و طوفان سهمگيني رفت و فكر نكرد كه ما  چقدر تنها مانديم

و قيصر خود روز مبادا خويش را به ما گفته بود و ما چه ساده از اين روزمبادا مي گذشتيم ،  روز مبادا او سه شنبه تلخ همان روز تلخي كه خود در شعرهايش گفته بود.... و با سرخوشي كتاب شعرش را ورق مي زديم به شعر بعد مراجعه مي كرديم در حاليكه او به ما گفته بود چه روزي مي رود

اما در  اين يك هفته كه گذشت  اظهار نظرهاي و يادداشتهاي زيادي درباره اين استاد معاصر ادبيات ايران نوشته شد و حرفهايي زده شد اما رسانه ملي و مرده پرست ما كه واقعا براي تشيع جنازه قيصر سنگ تمام گذاشت اما يك دقيقه از صدا و سيماي قيصر را پخش ننمود .... ودر جايي خواندم كه در آرشيو عريض و طويل اين سازمان صدا و تصويري وجود ندارد و تنها سهم قيصر نام سه كلمه ايي بود در پايان كليپ هاي اشعار عليرضا افتخاري مي نوشتند .

و جالبتر از اينكه در سال‌هاي اخيرتصوير و صداي  قيصررا كسي هرگز در تلويزيون نديد ونشنيد، از او نظري و مصاحبه‌اي گرفته نشد در حاليكه همين تلويزيون او را« قيصر شعر ايران»، «حافظ شرف شعر ايران »  مي ناميد ... مشكل كجاست نمي دانم ظاهرا هر چي هست دكتر قيصر امين پور دوست نداشت شاعر رسانه ايي و دولتي شناخته شود .... اصلا قيصر هم شاعر عوام بود هم خواص شاهد مثال همين كتاب "دستور زبان عشق " بدون تبليغات رسانه ايي به چاپ سوم هم رسيد و شايد دكتر قيصر امين پور راه و رسم و صدا و سيما را قبول نداشت ... نمي دانم اما هر چه هست يكجا كار مشكل دارد ..

چند روز پيش از دوستي شنيدم  که قرار بوده امسال دكتر قيصر امین پور را به عنوان چهره ماندگار انتخاب کنند. (منبع خبر موثق است : وبلاگ قطره محال انديش )..  و او حتي با مرگش مي خواست از جوايز دولتي و حكومتي فرار كند

اين را بگويم ممكن است از صحبت هاي من اين مطلب به ذهن دوستان متبادر بشود كه مثلا قيصر مخالف نظام بود نه من مي خواهم بگويم اتفاقا قيصر  اين مرز و بوم و  حكومت را قبول داشت (زيرا اگر او مخالف نظام بود چرا يكي از اين خارج نشسته ها ضد نظام براي مرگ او پيام تسليت ندادند )... اما اگر بخواهيم رفتار اجتماعي و سياسي قيصر امين پور  را تحليل كنيم وي اهداف نظام كه همان تعالي نظام و رسيدن به اهداف انقلاب اسلامي را قبول داشت اما او وسايل رسيدن به اين اهداف را قبول نداشت زيرا قيصر امين پور با سكوتش و حضور نيافتن  در مراسم رسمي كه براي شعرا بر پا مي شد اين اعتراض خود را بيان مي نمود ... اما در شعرهايش وفاداري به نظام و حكومت را ثابت كرده بود مانند اشعاري كه براي جنگ و يا سردبيري سروش جوان تا سال ۸۲ مي باشد .

اما در آخر يك سوال : دو انجمن ادبي  بودند  كه درقبال مرگ دكتر قيصر امين پورسكوت كردند  يكي كانون نويسندگان ايران كه مي توان تا حدودي دليل سكوت آنها را فهميد اما اين دليل قانع كننده نيست دليل ممكن است  اين باشد قيصر را از نظر خط سياسي و فكري قبول ندارند چون قيصر در زمره شعراي ارزشي محسوب مي شود اما چرا انجمن قلم ايران كه جمعي از نويسندگان و شعراي انقلابي مانند دكتر ولايتي ، محمد رضا رهگذر عضو هستند سكوت كردند ؟